Και για να μη το ξεχάσω, επειδή η CD μου ανέθεσε να φροντίσω για τον τόπο διαμονής μας όταν με το καλό οργανωθούμε, στριμωχτούμε, βολευτούμε και αποχωρήσουμε απο Αθήνα για Σαλόνικα, κύριε Λαμπρούκε μας, αν διαβάζετε αυτό το μύνημα παρακαλω σας πολύ, αδειάστε το σαλόνι απο τα περιτά (καναπέδες, τραπέζια) αφήστε μόνο τα χαλιά και προμηθευτείτε πολλά, ΠΟΛΛΑ μαξιλάρια, κουβέρτες, ποπ κορν και λαστιχάκια! (τα τελευταία για να τα εξφενδονίζουμε στους πολυλογάδες όταν τους πιάνει η μπάρλα κατα τις 4 το πρωι!) :-)
Η οικογένεια Κουρκουμπίνι, διατηρούσε ένα από τα ποιο φημισμένα ψαροπατατάδικα της πόλης (fish & chips τα λεγόμενα). Το μικρό κουρκουμπινάκι γυρνοβόλαγε εκεί μέσα αρκετές ώρες την ημέρα. Άνοιγε το τεράστιο ψυγείο με τα παγωτά, πρώτα για να πάρει μια μεγάλη εισπνοή. Τρελαινόταν για αυτή την ιδιαίτερη, παγωμένη και γλυκιά μυρωδιά. Ξέρετε αλήθεια ότι την καλύτερη «μνήμη» την έχει η αίσθηση της όσφρησης; Η μυρωδιά από το φρεσκοκομμένο γκαζόν (όχι δεν είχαμε γκαζόν μέσα στο μαγαζί) και το γλυκό άρωμα καραμέλας, τσιχλόφουσκας και σοκολάτας είχαν αποτυπωθεί για πάντα στη μνήμη της όσφρησης του μικρού κουρκουμπινιού! Δεν ήξερε τότε πόσο θα του λείπανε αυτές οι μυρωδιές σε μερικά χρόνια και πόσο θα συγκινιόταν κάθε φορά που θα τις συναντούσε.
...Ή αλλιώς, Γλυκάνισο. Μη το μπερδέψετε όμως!
Υπάρχουν 3 ήδη γλυκάνισου: Το ανισόδεντρο (κατάγεται απο την Κίνα και θέλει μεγάλη προσοχή στη χρήση του), τον κάρο ή άνισο των Βοσγίων και το γλυκάνισο ανισόφυλλο που ανήκει στην οικογένεια του καρότου (το τελευταίο είναι το ποιο ευρέως διαδεδομένο).
Το γλυκάνισο έχει μεγάλη ομοιότητα με το κώνειο (θυμάστε τι έκανε στον Σωκράτη!). Η διαφορά του με το γλυκάνισο είναι στην μυρωδιά του φυτού και στα λουλούδια του τα οποία σχηματίζουν μπουκέτα και δίνουν καρπούς με σχήμα μικρών αυγών που στο εσωτερικό τους κρύβουν 2 χνουδωτούς σπόρους.
Η καταγωγή του είναι πιθανότατα η Μεσόγειος και η Ανατολή. Στην Ευρώπη αναφέρεται για πρώτη φορά τον 8ο αιώνα και άρχισε να καλλιεργείται μετά τον 16ο αιώνα. Η αρχαία κινέζικη ιατρική κάνει ευρεία χρήση του όπως και η Ινδική. Επίσης πολλές αναφορές έχουν γίνει για το βότανο απο τον Διοσκουρήδη και τον Πλίνιο.
Οι καρποί του γλυκάνισου διεγείρουν όλες τις λειτουργίες του σώματος, ενεργοποιούν τις εκκρίσεις, υποβοηθούν την καρδιά, την αναπνοή, δυναμώνουν τον οργανισμό ώστε να αμύνεται στις αρρώστιες και αυξάνουν την απόδοση των νερυκών κυττάρων - επομένως και του εκγεφάλου και του νωτιαίου μυελού. Το εκχύλισμα όμως των σπόρων αποτελέι πραγματκό ναρκωτικό άσχετα αν απάυτό φτιάχνουμε το ούζο!
Περίεργα:
-Το γλυκάνισο λειτουργεί ως ερεθιστικό/ναρκωτικό για τους σκύλους (όπως το catnip για τις γάτες!)
-Κάποτε πιστεύανε - δε ξέρω αν το πιστεύουν ακόμα - οτι το γλυκάνισο διώχνει το "κακό μάτι".
-Τα έλαια των καρπών του φυτού λένε οτι είναι ιδανικά για ποντικοπαγίδες - σκοτώνει όμως τα περιστέρια.
-Αν κρεμάσεις σπόρους γλυκάνισου στο προσκέφαλο του κρεββατιού, λένε οτι θα ανακτήσεις τη νιότη σου!
-Αν το βάλεις κάτω απο το μαξιλάρι σου, θα διώξει τους εφιάλτες.
Ειδιότητες:
Αντισιπτικό
Αντισπασμωδικό
Αρωματικό
Διαλύει τα αέρια του στομάχου
Χωνευτικό
Αποχρεμπτικό
Τονωτικό
Μαλακτικό για λοιμωξεις πνευμόνων
Χρησιμοιείτε για:
- την επιλεψία
- να καταστρέφει βακτηρίδια του εντέρου και του στομάχου
- την αυπνία
- γυναικολογικά: την παραγωγή περισσότερου μητρικού γάλακτος κατά τον θηλασμό, να απαλύνει απο κράμπες κατά τη διάρκεια έμμηνου ρύσις, σταθεροποίει επίσης τον κύκλο
- το πετικό σύστημα: στους κολικούς ειδικά των βρεφών, ανοίγει την όρεξη, επιταχύνει τη χώνεψη, στις ναυτίες, καθαρίζει τα έντερα (σε συνδιασμό με άλλα βότανα)
Δε ξέρω αν σας είπα οτι έχω μια καμηλοπάρδαλη (ξέρετε οτι υπάρχουν 7 είδη καμηλοπάρδαλης;!) ...αλλά πολύ θα ήθελα να έχω ένα απλό κοπρίτη σκύλο αντί γι'αυτήν την άχαρη ψιλομύτα.
