Ένας κοπρίτης ιός!

Βρίζει ο alombar τον κοπρίτη ιό ...αλλά τον βρίζω και΄γω για διαφορετικό όμως λόγο. Ήρθε που λέτε πριν κάνα δυο εβδομάδες επίσκεψη (ο κοπρίτης), και εγκαταστάθηκε για τα καλά στη μύτη μου! Και ΝΑΑΑΑΑ μια γρίπη εγώ (και όλοι οι άτυχοι που είναι γύρω μου).
Και εκεί που έλεγα κάθε μέρα για δύο εβδομάδες, άντε και αύριο θα είμαι καλά, βαρέθηκε μάλλον να με ακούει (ο κοπρίτης λέμε, τι ποιος!), και αντί να πάει διακοπές στην εξοχή, στη θάλασσα, στις Πλειάδες.., ήρθε και μεταλλάχτηκε και στρογγυλοκάθισε στα ιγμόρεια .. που σιγά τη περιοχή εδώ που τα λέμε! Πως λέμε Ίμια ένα πράγμα. Ούτε δεντράκια, ούτε πεταλουδίτσες, τίποτα! Μαζόχας ο ιός και σαδιστής από πάνω.
Και που λέτε, μετά από 2 εβδομάδες, άντε πάλι πυρετός. Διότι δεν δεχόμεθα τις αυθαιρεσίες ιών χωρίς ενστάσεις!
Σα να με πέρασε οδοστρωτήρας. Πόνος; Να πιάνει από το κρόταφο και το μάτι, μέχρι τη γνάθο! Ούτε να φάω να μη μπορώ. Ο ιός φροντίζει και τη σιλουέτα βλέπετε, αμέ. Κάτσε μωρή μποθρόνα! Που πας καλοκαιριάτικα! ..λέει. Ράψε το λιγάκι μη σε δούνε τα χρυσόψαρα με μπικίνι και πάνε οικειοθελώς για σούσι. Ξέρετε πως γίνετε το σούσι ε; Βάζεις ένα παγάκι σε βραστό νερό, πετάς και ένα ψάρι μέσα. Αυτό τσουρουφλίζεται το άμοιρο και κολυμπάει σα τρελό μέχρι να χτυπήσει το παγάκι οπότε και παθαίνει συγκοπή (έχουνε μια δόση οι Ιάπωνες ή μήπως είναι ιδέα μου;)
Ο γιατρός συνέστησε klaricid των 500. Εγώ έχω πιάσει το αλατόνερο αγκαζέ και οδεύω ακάθεκτα – για πού, δε ξέρω! Εξακολουθώ να ελπίζω πως αύριο θα ΕΙΜΑΙ καλύτερα, γιατί κουράστηκα.. πολύ κουράστηκα.

Άιντε, στην υγειά μας!

Για τον παππού

Θέλω να γράψω πολλά. Δε ξέρω όμως να γράφω και δε ξέρω τι να πρωτοπώ. Έτσι τις κρατάω τις σκέψεις μου όλες στοιβαγμένες στο μυαλό μου και στη ψυχή μου. Σκέψεις για τα πάντα, που κοντεύουν να ξεχειλίσουν αλλά εξακολουθώ να τις κρατάω μέσα στο κουτάκι της την καθεμία. Μέχρι που εμφανίζονται τα πρώτα συμπτώματα υπερχείλισης..
Έτσι, διαλέγω τώρα μερικά κουτάκια από την κατηγορία «οικογένεια» και τα βάζω στο τραπέζι. Τα ανοίγω και βλέπω μέσα τον παππού, τη γιαγιά και χρόνια ολόκληρα. Μια ιστορία μεγάλη που άρχισα να καταγράφω πολλές φορές αλλά ποτέ δε τη τελείωνα. Τόσο καλά κλειστά είναι τα κουτάκια που με πιάνει κόμπος στο λαιμό και ακόμα ούτε τα έχω μισανοίξει.

…
Η γιαγιά, από σπίτι. Κόρη γιατρού, εξ’Αιγύπτου, 7 αδέρφια σύνολο, με τα γαλλικά τους, τις μουσικές τους, τα μπαλ μασκέ τους..
Ο παππούς από τη Κέρκυρα. Γιος μουσικού-μαέστρου φιλαρμονικής, 3 αδέρφια σύνολο, με τις σκανδαλιές τους, τις καντάδες τους και το ξυπολισιό τους.

Στα 17 του, ο παππούς κάνει την επανάσταση του και για να «ξεφύγει» κατατάσσεται στο Πολεμικό Ναυτικό. Δίνει εξετάσεις και μπαίνει από τους πρώτους στην σχολή Αξιωματικών.
Αγχώνομαι για να μη ξεχάσω τίποτα.. Από τις φάρσες που μου εξιστορούσε όταν ήμουνα μικρή, και όσο εκείνος ήτανε ακόμα στη Κέρκυρα παιδί ακόμα. Είναι όλα στο μυαλό μου. Πάρα πολλά για να τα γράψω κάτω.
Ιστορίες από το πόλεμο που έζησε μετά, τη φρίκη και το θάνατο. Φίλους που έχασε, φίλους που βρήκε μετά από χρόνια. Ο εφιάλτης του πόλεμου τον κυνηγούσε μέχρι πρόσφατα στα όνειρα του..
Ιστορίες από την Αίγυπτο, το κόρτε με τη γιαγιά που ήταν τότε στον Ερυθρό Σταυρό.
Ιστορίες από την Αυστραλία, ιστορίες για μια ζωή που έζησε για την οικογένεια του, όχι για τον εαυτό του. Για το παιδί του (τη μητέρα μου) και τα εγγόνια του.
Μια γεμάτη ζωή, με λύπες, αδικίες μα και χαρές και γέλια.

Ο παππούς ήταν συνέχεια με το χέρι στη τσέπη, είτε για να κουδουνίζει τα αμέτρητα κέρματα που του τρυπάγανε μονίμως τις τσέπες, είτε για να μοιράζει χαρτζιλίκια.
Και αν του έλεγες όχι, δε χρειάζεται, έχω λεφτά, παρεξηγιότανε! Έπρεπε οπωσδήποτε να πάρεις χαρτζιλίκι, το οποίο ήταν και γενναίο κάθε φορά!
Με τον αδερφό μου είχαν βρει όμως πατέντα! Η μαμά είχε μια παλιά γραφομηχανή. Δαχτυλογραφούσε ο αδερφός μου, και πούλαγε τις σελίδες που έγραφε στον παππού! Business όχι αστεία! Έτσι ο αδερφός μου έμαθε στα 15 του πάνω κάτω, να δαχτυλογραφεί σαν αστραπή πριν ακόμα μας πάρει δώρο ο μπαμπάς την Amiga500!
Ο παππούς μονίμως φορούσε ένα κασκέτο στο κεφάλι και έκανε τα απίστευτα χιλιόμετρα καθημερινά. Κάποτε είχε υπολογίσει ότι είχε περπατήσει περίπου όσο είναι η απόσταση Ελλάδα-Αυστραλία!!
Μας ρώταγε έναν έναν αν είμαστε καλά, αν όλα ήταν εντάξει και μετά μας διαβεβαίωνε ότι ..όλα είναι οκ, γιατί είναι εκείνος εδώ και θα «φροντίσει» εκείνος για μας. Ήμασταν η μόνιμη του ..απολαυστική, ανησυχία.
Κάθε βράδυ αφού καληνυχτίζαμε «τους παππούδες», ερχόταν μετά στο δωμάτιο μας, μας κουκούλωνε, έκανε πάνω μας ένα σταυρό και πήγαινε και εκείνος ήσυχα να κοιμηθεί.
Ήταν άνθρωπος δυναμικός, με έναν μοναδικό τρόπο να καταφέρνει αυτό που θέλει με τρόπο ωραίο και διπλωματικό. Ήταν γεμάτος ενέργεια με πάρα πολλά να προσφέρει. Αλλά έκανε ένα τεράστιο λάθος. Αφενός επέστρεψε στην Ελλάδα, και αφετέρου δεν ασχολήθηκε εργασιακά με τίποτα όταν επέστρεψε.
Τώρα κοντεύει τα 90, από υγεία σφύζει ..σωματική υγεία, γιατί τον παππού, τον Γιώργο, τον ψιλοχάσαμε εδώ και μερικά χρόνια. Κάτι μεταξύ γεροντικής άνοιας και αλσχειμερ μας είπανε.
Το σιωπηλό μου «αντίο» του το είπα μια μέρα όταν με πήρε τηλέφωνο.. καθόμουνα στο σαλόνι και το θυμάμαι σαν εχτές. «Ποια είσαι» μου λέει.. «Εγώ είμαι παππού» του είπα…
Τώρα είναι ένα φάντασμα που κυκλοφορεί στο σπίτι της μαμάς. Ανάμεσα στα δωμάτια, ψάχνοντας πάντα για κάτι ή κάποιον, κάνοντας περίεργες, ακατανόητες ερωτήσεις. Καμιά φορά επανέρχεται για μερικά λεπτά και τον πιάνει το παράπονο με τη «κατάντια» του. Καμιά φορά όταν τον χαιρετάω και τον χτυπάω ελαφρά στη πλάτη μου χαμογελάει, κορδώνεται λίγο και γνέφει καταφατικά.
Δε μπορώ να γράψω τίποτα άλλο.. αλλά του οφείλω ένα τεράστιο ευχαριστώ για τα πάντα.
Και ίσως είναι αργά αλλά, Γιώργο, να ξέρεις ότι είμαι πολύ τυχερή και περήφανη που ήσουν και ακόμα είσαι ο παππούς μου.

Λίγο νερό, λίγο ήλιο και μια Καλημέρα.

Μια μέρα ένα μικρό κουρκουμπίνι κατρακυλούσε στο πεζοδρόμιο όπου είχαν στήσει πάγκο η λαϊκή αγορά. Πόδια πολλά, ρόδες, ντομάτες, μαρουλόφυλλα σάπια, κουκούτσια από ελιές… ώσπου πέφτει επάνω σε μια γλαστρούλα πεταμένη. Ήταν πλαστική και τρύπια, αιμορραγούσε κοκκινόχωμα και από τις τρυπούλες του πάτου της ξεχυνόντουσαν ρίζες, σα χέρια που ζητούσαν σπαραχτικά βοήθεια.
Μια μισοξεραμένη τριανταφυλλιά, κοιτούσε το δρόμο. Τα φύλλα της, όσα είχαν απομείνει, μαραμένα και φαγωμένα. Ένα μικρό λουλούδι κάτασπρο, πιο άσπρο από τις λουρίδες του δρόμου, σα σύννεφο που είχε παραπέσει, είχε προλάβει να μεγαλώσει λίγο και να ανοίξει. Αλλά και αυτό τώρα, καταπονημένο, είχε ακουμπήσει το κεφάλι του στο δρόμο, μελαγχολικά και περίμενε. ‘Όχι νερό, ούτε δροσιά, περίμενε τον ιδιοκτήτη του πάγκου απ’όπου το είχαν πετάξει με περιφρόνηση, να τα μαζέψει και να φύγει και όπως θα φεύγει, να το τσακίσει με το τακούνι της φαρδιάς του λαστιχένιας μπότας.
Το κουρκουμπίνι σταμάτησε δίπλα του, το κοίταξε, το μάζεψε και το πήρε σπίτι του.
Το έβαλε σε ένα όμορφο σημείο του σπιτιού του. Κοντά στο παράθυρο να βλέπει έξω και να το βλέπουν και να το καμαρώνουν. Να το βλέπει και ο ήλιος και να το χαϊδεύει, να το ζεσταίνει και να το αγκαλιάζει. Να το δροσίζει η νυχτερινή αύρα και να το γλυκοκοιμίζει.
Ήταν ένα ατροφικό λουλούδι. Είχε ατροφήσει από έλλειψη ελάχιστης φροντίδας.
Κάθε πρωί που σηκωνότανε, το κουρκουμπίνι του ψιθύριζε «καλημέρα» και του έσπαγε ένα χαμόγελο. Για πολύ καιρό όμως η ατροφική λευκή τριανταφυλλιά με το κεφαλάκι της πεσμένο έβλεπε κάτω το κοκκινόχωμα και περίμενε ακόμα να τη πατήσουν. Σιγά σιγά όμως κορδωνότανε, χόρταινε νερό και ήλιο και δροσιά και ένα πρωί που ήρθε το κουρκουμπίνι να την καλημερίσει, την βρήκε καμαρωτή να το κοιτάει και να χαμογελάει γλυκά.
Έτσι θέλουν τα λουλούδια, είπε το κουρκουμπίνι και την καλημέρισε!
Λίγη αγάπη, στοργή και προδέρμ…

Όρια

Τις βλέπεις αυτές τις σημαδούρες; Αυτές που είναι σα μπαλόνια πορτοκαλί και όλο τα παίρνει το ρεύμα και το κύμα και τα πάει πιο μακριά.
Τις έχει τραβήξει τώρα το κύμα ακόμα ποιο μέσα, τόσο που φαίνονται μικροσκοπικές, σχεδόν ανύπαρκτες. Παλεύουν αυτές με άγριες φουρτούνες, βροχές και καταιγίδες και όλο χάνονται στο πέλαγος. Και με τον ήλιο λάμπουνε τόσο που τις περνάς για λαμπύρισμα της θάλασσας.

Στο παρακάτω λιμανάκι υπάρχει ένας τεράστιος κυματοθραύστης. Φουρτούνα στο πέλαγος, γαλήνη στο λιμανάκι. Δε περνάει τίποτα. Ούτε καν κουνούπι! Αν ανέβεις στο κυματοθραύστη, σκιάσεις με το χέρι σου τα μάτια και κοιτάξεις πολύ προσεχτικά, κάπου θα διακρίνεις και τις θαλασσοδαρμένες σημαδούρες. Η μια έχει φύγει προς τη δύση και η άλλη στην ανατολή. Χαθήκανε οι δυο τους, χαθήκανε και στο πέλαγος και στα κύματα.

Αν τις βρεις καλέ βαρκούλα, φερτές πίσω. Να τις δέσω γερά αυτή τη φορά. Δε θα βάλω λιθαράκι να τις κρατάει. Θα μπήξω ένα σίδερο στο βυθό της θάλασσας για να μείνει πάντα εκεί. Μα να δεις που το σκοινί τους θα σπάσει και θα φύγουν πάλι…

Το τραινάκι και το κουρκουμπίνι..

Ένα μικρό κουρκουμπίνι καθότανε και έπλεκε ζιπουνάκια όταν το πήρε ο ύπνος και το πέταξε πάνω σ’ένα σύννεφο πλουπλουλένιο και αφλάτο, το οποίο όμως γέμισε μέλια και δε του άρεσε. Έτσι κάνει μια απότομη στροφή και ρίχνει το κουρκουμπίνι πάνω σ’έναν ευκάλυπτο που κάτω του περνούσε ένα τραίνο που έκανε τσαφ-τσούφ-τσαφ-τσούφ… και από κλαδί σε κλαδί το ανεμοδαρμένο κουρκουμπίνι πάει και πέφτει τελικά πάνω στο τραινάκι το οποίο πήγαινε μακριά.. πολύ μακριά.
Τόσο μακριά που δε φαινότανε!
Στο μακριά που δε φαινότανε είχε ένα όμορφο ουρανό γαλαζουλί σα φραουλίτσα με παχιά συννεφάκια που στάζανε μέλι και τεράστιες ροδιές, πανύψηλες, φυτεμένες δίπλα στα βαζάκια με τους κάκτους.
Ήταν ήσυχα εκεί, ούτε η Βίσση ακουγόταν, ούτε F16, ούτε πόρτες που κλείνανε με δύναμη και μένανε κλειστές.
Ούτε αέρας φύσαγε για να καθαρίσει τον ουρανό γιατί ήταν καθαρός, μόνο ένα απαλό αεράκι ίσα ίσα να χαϊδεύει και να γαργαλάει. Το αεράκι παρέα με το κουρκουμπίνι συνέχισαν να ταξιδεύουν πάνω στο τραινάκι μέχρι που είδαν μια μεγάλη κολώνα να πλησιάζει. Όχι, δεν ήταν κολώνα, ήταν ο λαιμός της καμηλοπάρδαλης που ξεφύτρωνε ανάμεσα στις ροδιές και τα σύννεφα και που μεγάλωνε ανησυχητικά καθώς το τραινάκι πλησίαζε, το οποίο είχε κόκκινες, κατακόκκινες μεγάλες ρόδες παρατήρησε το κουρκουμπίνι. Κόκκινες και μεγάλες σα ρόδια. Είχαν και ένα κοτσανάκι στη μέση και κάθε λίγο και λιγάκι διάφανα, κόκκινα μικρά σποράκια πεταγόντουσαν δεξιά και αριστερά. Και εκεί που πεταγόντουσαν, φύτρωνε και μια ροδιά.
Το τραινάκι με τις ρόδες από ρόδια έφτασε τη καμηλοπάρδαλη η οποία γύρισε να το κοιτάξει και να του κλείσει πονηρά το μάτι και αυτό συνέχισε να ανεβαίνει στο λαιμό τις, ανάμεσα στη μικρή της χαίτη και να εκσφενδονίζεται ψηλά στα παχουλά συννεφάκια που στάζανε μέλι. Αλλά το κουρκουμπινάκι από τη χαρά του, έχασε την ισορροπία του και έπεσε, αυτή τη φορά σε ένα άλλο σύννεφο πλουπλουλένιο και αφλάτο, το οποίο όμως γέμισε μέλια και δε του άρεσε. Έτσι κάνει μια απότομη στροφή και ρίχνει το κουρκουμπίνι πάνω σ’έναν ευκάλυπτο που κάτω του περνούσε ένα τραίνο που έκανε τσαφ-τσούφ-τσαφ-τσούφ…

(Ευχαριστώ για το τραινάκι, με ταξιδεύει!)

Πορτραιτο

Αυτό είναι ημιτελές και θα παραμείνει έτσι... Προς το τέλος του κάτι μ'επιασε και δεν ήθελα να το συνεχίσω.
Απο την αρχή που το έπιασα, κάτι σιγοσφύριζε στο μυαλό μου, σιγά σιγά σιγά.. Σταμάταγα. Το κοίταζα και εκείνη την ώρα το σφύριγμα γινόταν μια μουρμούρα που σταματημό δεν είχε! Ξανασυνέχιζα, μουντζούρωνα, έφτιαχνα, χάλαγα και η μουρμούρα, μουρμούρα. Μέχρι που έφτασα σε αυτό το σημείο. Η μουρμούρα σώπασε - δεν είχε τίποτα άλλο να πει. Τα είπε όλα. Άφησα τη κιμωλία, κοίταξα τον γέρο, με κοίταξε και αυτός. Λίγο ειρωνικά, λίγο μελαγχολικά.. Σα να παει να γελάσει, αλλά το χαμόγελο δε του βγαίνει. Το κρατάει ακόμα η ηχό της μουρμούρας..

Πίνακες επι παραγγελίας

Οι περισσότεροι που με επισκέπτεστε, έχετε επισκεφτεί και το ατελιέ μου. Ξέρετε οτι ζωγραφίζω και έχετε πάρει μια ιδέα της δουλειάς μου.

Ας υποθέσουμε τώρα οτι έχετε μια αγαπημένη φωτογραφία. Θα παραγγέλνατε έναν πίνακα της μέσω Internet, και συγκεκριμένα μέσω αυτού του blog;
Το μέσον θα είναι κιμωλία. Το κάδρωμα προαιρετικό, η πιστότητα και απόδοση της φωτογραφίας ανάλογα το "γουστου" σας, όπως και το μέγεθος. Η τιμή συζητήσιμη και σαφώς λογική αναλόγως την περίπτωση.

Αφιερωμένο εξαιρετικά...

...εσύ που το διαβάζεις, ξέρεις! :-x :-)
(και οι υπόλοιποι που το διαβάζετε δλδ ξέρετε ..αλλά τελοσπάντων τώρα! Όσοι δε ξέρετε, δε πειράζει!) :-P

Pink Cadillac - Bruce Springsteen

Honey, you may think I'm fooling, for the foolish things I do
you may wonder how come I love you, when you get on my nerves like you do
well baby you know you bug me, there ain't no secret about that
but come on over here and hug me, hey baby I'll spill the facts
well honey it ain't your money, cause baby I got plenty of that

I love you for your pink Cadillac, crushed velvet seats
riding in the back, oozing down the street
waving to the girls, feeling out of sight
spending all my money on a Saturday night
honey I just wonder what you do there in the backof your pink Cadillac, pink Cadillac

Well now way back in the Bible, temptations always come along
there's always somebody tempting you, into doing something they know is wrong
well they tempt you, man, with silver, and they tempt you, sir, with gold
and they tempt you with the pleasures, that flesh does surely hold
they say Eve tempted Adam with an apple, but man I ain't going for that

I know it was his pink Cadillac, crushed velvet seats
riding in the back, oozing down the street
waving to the girls, feeling out of sight
spending all my money on a Saturday night
honey I just wonder what you do there in the backof your pink Cadillac, pink Cadillac

I know some folks say, it's too big, it uses too much gas
some folks say it's too old, and that it goes too fast
but my love is bigger than a Honda, it is bigger than a Subaru
hey man there's only one thing, and one car that will do
anyway we don't have to drive it, honey, we can park it out in back

And have a party in your pink Cadillac, crushed velvet seats
riding in the back, oozing down the street
waving to the girls, feeling out of sight
spending all my money on a Saturday nighthoney I just wonder what you do there in the back
of your pink Cadillac, pink Cadillacpink Cadillac, pink Cadillacpink Cadillac, pink Cadillac

Τα καλώδια αυτοκτόνησαν!

Ανεβήκαμε Θεσσαλονίκη και φέραμε λιακάδα και καλοκαιράκι. Φύγαμε και....

"Χωρίς Διαδίκτυο το κέντρο της Θεσσαλονίκης λόγω βλάβης στο δίκτυο του ΟΤΕ"!
Έφυγαν οι Νότιοι και οι Βόριοι απελπίστηκαν.. μέχρι και ο ΟΤΕ απελπίστηκε!

Θεσσαλονίκη!

update: Τα γρασίδια της φωτογραφίας αφιερώνονται με πολύ αγάπη στη cd που ΔΕΝ ζηλεύει. Εσύ μπορεί να μην ήσουνα εκεί, αλλά εμείς κυλιστήκαμε στα γρασίδια σα να ήσουν εκεί! Είδες βρε που σε σκεφτόμαστε;; :p :)

Καιιι περάσαμ' όμορφαααα, όμορφααα, όμορφαααα...

Γράψανε λαμπρούκος, πανος, rodia, fufutos, lemon, το χημείο, xnoudius ίσως κιάλλοι για τη συνάντηση. Εγώ έχω να πω οτι πέρασα πολύ όμορφα, χάρηκα πάρα πολύ που συνάντησα κάποιους ανθρώπους, μερικούς που ήξερα, άλλους που δεν ήξερα.
Χάρηκα επίσης πάρα πολύ όταν μας φέρανε την τούρτα σοκολάτα στο τέλος της ποτοφαγίας (ευγενική χορηγία της lemon! ευχαριστούμε πολύ, ήταν υπέροχη!)
Χάρηκα κυρίως για την καλή αφορμή για την εκδρομούλα. Μπορεί το ταξίδι να ήταν κουραστικό, είμασταν όμως όλοι καλοτάξιδοι και βολικοί!
Φτάσαμε στο ξενοδοχείο (μέσα στο πράσσινο!), και αφού τακτοποιηθήκαμε βγήκα λίγο έξω.
Απόλυτη ησυχία!
Ο ήλιος έδυε και ο ουρανός είχε ένα υπέροχο χρώμα. Μια γλύκα παντού. Μια ηρεμία παντού.
Μια υπέροχη αίσθηση σα να μπερδεύεσαι και συ με τα χρώματα και τη φύση, γίνεσαι ένα με αυτήν. Ανανπνέεις ελάχιστα εως καθόλου γιατί τόσο χρειάζεσαι, γιατί αναπνέουν τα δέντρα για σένα, τα λουλούδια και οι τεράστιοι θάμνοι δεντρολίβανου.
"Να τη θυμάσαι αυτή τη στιγμή" είπα στον εαυτό μου και αμέσως φόρτισαν οι μπαταρίες μου. Άδειασε το μυαλό και ας ήταν μόνο ένα σαββατοκύριακο. Ήταν μια γερή δόση ανανέωσης!

Και για μερικές μερικές.. εμένα ο λαμπρούκος με κοίταξε 42,5 φορές, με φίλησε 4 φορές (νια νια νια νια!), με άγγιξε 32,78 φορές (χωρίς τα "ω!, με συγχωρείτε, ήταν τυχαίο!"), με πάτησε κατα λάθος 6 φορές (..στα κολλητά μπλούζ που χορέψαμε όταν οι άλλοι κατεβάζανε τσίπουρα και πλακωνόντουσαν για τον ΜΠΑΟΚ!) και με έφτυσε 3 φορές όταν μου απηγγειλε 13 φορές τον πολιτκό του ΝΟΜΑΡΧΟλόγο!

Επόμενη συνάντηση σε αιγαιοπελαγίτικο νησί το καλοκάιρι! Ε;; :-)

Κουρκουμπινίου ταξιδέματα

Το κουρκουμπίνι πιάνει τον Μάη!

Ήταν μέρα όμορφη και ζεστή σα φρεσκοψημένος λουκουμάς. Ένα μικρό κουρκουμπίνι κατρακυλάει αργά αλλά σταθερά στο πεζοδρόμιο της αχνιστής, όμορφης μέρας με μόνη σκέψη τους αγώνες των κοινωνικών κινημάτων ενάντια στη νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση.
Ξαφνικά μια κόκκινη παπαρούνα ξεπετάγεται μπροστά του στέλνοντας τα κοινωνικά κινήματα για τυρόπιτα και τη νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση να κάνει μανικιούρ η άθλια, που τόσο καιρό είναι με το ξεβαμένο και σκοροφαγωμένο πλαστικό faux.
Σταματάει το κουρκουμπίνι μπροστά στο μεγαλείο της παπαρούνας.. έρωτας μεγάλος (πάλι!), τα γυαλιστερά της πέταλα ανέμιζαν στο απαλό αεράκι, το λεπτό της πράσσινο κοτσανάκι ήταν αξύριστο αλλά ντελικάτο σα την ουρά ενός σκύλου που λικνίζεται κάτω από την σαγηνευτική μυρωδιά των friskies-τώρα και με φρικασέ-.
Βάζει τη παπαρούνα στ’αφτί, και συνεχίζει να κατρακυλάει αμέρυμνο και η παπαρούνα να γυαλίζει στον ήλιο, και η αντανάκλαση έπεφτε στα μάτια του κουρκουμπινίου και δεν έβλεπε που κατατρακύλαγε και έπεσε στις λάσπες. Μέχρι να συνέλθει περνάει μια Cayene από πάνω του και το κουρκουμπίνι σφηνώνεται στα αυλάκια του λάστιχου και ενώ τρέχει με 160 αρχίζει να βλαστημάει την καπιταλιστική μαλακία του φιλελεύθερου γιάπι που εκείνη την ώρα ακούει «σκανδαλίζομαι, μονάχη μου αγγίζομαι, μένω γυμνή με μια γραβάτα κι ερεθίζομαι» αλλά εκείνη τη στιγμή της αποκορύφωσης, πάνω που η τραγουδίστρια Πέπη Τσεσμέλη φώναζε ότι ερεθίζεται, μια καμηλοπάρδαλη περνάει το δρόμο για να βοσκήσει την απέναντη μπιγκόνια της Κυρα Σούλας που κάθε Παρασκευή πάει στο κομμωτήριο για ρολά και κους κους. Την βλέπει το Cayene (τη κυρά Σούλα ΠΡΙΝ το κομμωτήριο, που βγήκε να τζάσει τη καμηλοπάρδαλη), παθαίνει λοξοδρόμηση και ανάποδο τιμόνι και σταματάει πάνω στη νισίδα όπου τρυπάει το λάστιχο από μια τσουκνίδα.
Κατεβαίνει το κουρκουπίνι, παίρνει και την παπαρούνα του και παει να πάρει το τραίνο για τη Θεσσαλονίκη – ζαλίζεται στο αυτοκίνητο…

(Θα το συνέχιζα αλλά η καμηλοπάρδαλη έπιασε κουβέντα με τη κυρα σούλα για το πως φτιάχνουν ντολμαδάκια γιαλαντζί και δε θα τελειώσουμε ουτε μεθαύριο)

Μελισσόχορτο - Melissa officinalis

«Το μελισσόχορτο είναι δραστικό για τον εγκέφαλο, δυναμώνοντας τη μνήμη και διώχνοντας εντελώς τη μελαγχολία.»
John Evelyn, Άγγλος ημερολογιογράφος του 17ου αι.

Τα φύλλα του μελισσόχορτου, με τη γλυκιά γεύση και το άρωμα λεμονιού, είναι άριστη προσθήκη για τα ποντς φρούτων, τα κρασιά και τους χυμούς, ενώ το αφέψημα μελισσόχορτου γίνεται αναψυκτικό για τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού. Είναι ξάδερφος της φασκομηλιάς και της λεβάντας.

Δεν είμαστε σίγουροι για το άν οι Αρχαίοι καλλιέργησαν το φυτό για φαρμακευτικούς σκοπούς ή για το νέκταρ, που καθώς τρέχει σαν χοντρό δάκρυ, μαζεύει τις μέλισσες. 'Οπως καινά χει το πράγμα, δεν άργησαν ν' ανακαλύψουν τις αρετές του. Οι Άραβες γιατροί όμως ήταν εκείνοι που κατάλαβαν τις θαυματουργές δυνατότητες του φυτού. Είναι οι πρώτοι που τ' ονόμασαν «φίλο της καρδιάς». (Βοηθάει τη λειτουργία της, καλμάρει τους παλμούς, ξελαφρώνει απ' το άγχος). «Φτιάχνει το κέφι» και υποβοηθά όλες τις ζωτικές λειτουργίες - απομακρύνει τα μαύρα σύννεφα της νευρασθένειας, του άγχους, της έγνοιας, και εξαφανίζει πονοκεφάλους που οφείλονται σε νευρικά αίτια ή σε αμνησία.

Επί περισσότερο από 2000 χρόνια, το μελισσόχορτο ήταν πολύτιμο συστατικό πολλών ελιξηρίων της ζωής, ενώ ήταν ιδιαίτερα αγαπητό στον τον Αβικέννα, Άραβα γιατρό του 11ου αι. Επί αιώνες ήταν δημοφιλές ως αποτελεσματική θεραπεία για τη μελαγχολία, το λήθαργο, την κακή μνήμη, αλλά και ως βοήθημα για την αποκατάσταση της νεανικής «ζωτικότητας». Οι μοναχοί του μεσαίωνα έβαζαν μελισσόχορτο μέσα σε «τονωτικά» που «ανακούφιζαν την καρδιά», για να δυναμώσουν την καρδιά και να τονώσουν τη διάθεση. Το νερό των Καρμελιτών, - ένα παρασκεύασμα του 17ου αι. που έφτιαχναν οι μοναχές του τάγματος των Καρμελιτών για δυναμωτικό και κατευναστικό των νευρικών πονοκεφάλων και της νευραλγίας, συνδύαζε μελισσόχορτο με φλούδα λεμονιού, μοσχοκάρυδο και ρίζα αγγελικής.

Το μελισσόχορτο είναι θαυμάσια θεραπεία για τα νεύρα, Καταπραΰνει την ένταση, ανεβάζει τη διάθεση και αποκαθιστά την ενέργεια όταν είστε πολύ κουρασμένοι. Οι χαλαρωτικές ιδιότητες του βοτάνου το καθιστούν μια καλή εναλλακτική θεραπεία για τον πονοκέφαλο και την ημικρανία. Όταν λαμβάνεται τακτικά, καταπολεμά τις πεπτικές διαταραχές που οφείλονται στο άγχος, όπως π.χ. η ανορεξία, η ναυτία, ο κολικός, η κολίτιδα, το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και η γαστρίτιδα. Το ήπιο έκχυμα του φυτού ηρεμεί τους παιδικούς πονόκοιλους νευρικής φύσεως.
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις ποικιλίες με πράσινα, χρυσά φύλλα ή τις μικτές. Το ζεστό τσάι από μελισσόχορτο είναι το καλύτερο για όσους διαβάζουν για τις εξετάσεις. Στην πραγματικότητα, παλιότερα αποκαλούσαν το μελισσόχορτο «το βότανο των μαθητών». Διεγείρει την εγκεφαλική λειτουργία, βελτιώνει τη συγκέντρωση και τη μνήμη ενώ συγχρόνως ηρεμεί τα νεύρα. Λέγεται επίσης ότι βοηθάει στην αντιμετώπιση της νόσου Άλσχαιμερ. Όταν πίνεται ζεστό, όπως στο τσάι από άνθη φλαμουριάς και μελισσόχορτο, κατεβάζει τον πυρετό προκαλώντας εφίδρωση. Μπορείτε επίσης να αφήσετε μερικά φύλλα να επιπλέουν στο ποτό, όπως π.χ. στον Κρύο χυμό με βόραγο και μελισσόχορτο, για προβλήματα αισθηματικής φύσεως ή ως αρωματικό συνοδευτικό.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

• Τα ζεστά αφεψήματα με μελισσόχορτο ανακουφίζουν από τον πυρετό, τη καταρροίκή έμφραξη και την ιγμορίτιδα.
• Η δράση του βοτάνου κατά των ιών είναι αποτελεσματική στη γρίπη, τον έρπητα τον απλό και την παρωτίτιδα.
• Η αντιβακτηριακή και αντισταμινική του δράση καθιστά το μελισσόχορτο άριστη θεραπεία για μολύνσεις και αλλεργίες, όπως ο αλλεργικός κατάρρους, το έκζεμα και οι φλεγμονώδεις παθήσεις των ματιών.
• Μειώνει το άγχος και τη μελαγχολία επειδή επηρεάζει το τμήμα του εγκεφάλου που σχετίζεται με την ψυχική διάθεση.
• Είναι χαλαρωτικό ποτό για όσους δεν κοιμούνται καλά και για τα παιδιά πριν τον ύπνο.
• Το μελισσόχορτο μπορεί να ηρεμεί τις νευρικές ταχυκαρδίες λόγω της επίδρασης του στην καρδιά, αλλά και να μειώνει την υπέρταση.
• Όσο αφορά το αναπαραγωγικό σύστημα, το βότανο ανακουφίζει από σπασμούς και πόνους της περιόδου. Το τσάι μελισσόχορτου διευκολύνει τον τοκετό αν ληφθεί τις τελευταίες εβδομάδες της εγκυμοσύνης.
  

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΧΡΗΣΗ

(ειδικά για οδυνηρά έμμηνα): ρίξτε 20 πρέζες ξεραμένου φυτού σε ένα λίτρο νερό (2-4 φλιτζάνια τη μέρα).

ΑΦΕΨΗΜΑ
Υπολογίστε μια μικρή χούφτα βοτάνου σε ένα λίτρο νερό (2 φλιτζάνια τη μέρα, για ημικρανίες, νευρικές κρίσεις, ιλίγγους...).

ΚΡΑΣΙ
απο μελισσόχορτο: σε ένα λίτρο καλό άσπρο κρασί, αφήστε για 24 ώρες μια χούφτα μελισσόχορτο να μουλιάσει. Η θερμοκρασία να ' ναι 30 με 40° (2 μικρά ποτήρια τη μέρα).

ΠΟΔΟΛΟΥΤΡΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΛΟΥΤΡΑ
Υπολογίστε 1 χούφτα βοτάνου σε ένα λίτρο νερό (για ημικρανίες, κάνοντας συγχρόνως παγωμένες κομπρέσες).

ΣΥΜΠΥΚΝΩΜΕΝΟ ΑΦΕΨΗΜΑ
για εξωτερική χρήση (λοσιόν, κλίσματα, κολπικές πλύσεις, κ.τ.λ.), 1 και 1/2 χούφτα βοτάνου σε 1 λ, νερό.

ΚΑΤΑΠΛΑΣΜΑΤΑ
φρέσκων φύλλων: Είναι δραστικά σε περιπτώσεις πληγών, τσιμπημάτων εντόμων (Μέλισσες, σφήκες) και θλάσεων.

ΜΕΛΙΣΣΟΝΕΡΟ (ΝΕΡΟ ΜΕΛΙΣΣΟΧΟΡΤΟΥ)
(δυσπεψία, αναιμία, αμνησία, υπερ-ευαισθησία κ.ά.). Χρησιμοποιήστε το εξωτερικά
(κομπρέσες, λοσιόν, κ.ά.) ή εσωτερικά. Στη δεύτερη περίπτωση ακολουθηστε επακριβώς τις παρακάτω δοσολογίες:¨
Για ενήλικες, ένα κουταλάκι του καφέ με νερό, γάλα ή μέλι, δυο φορές τη μέρα.
Για παιδιά, 15 σταγόνες με ζάχαρη μια φορά τη μέρα.
Μπορείτε ν' αγοράσετε μελισσόνερο σε βοτανοπωλεία, σας παραθέτω όμως δυο συνταγές, εμπνευσμένες απ' το πασίγνωστο "μελισσόνερο της Κάρμας».

ΣΥΝΤΑΓΗ Νο 1
Σε ένα λίτρο κονιάκ ρίξτε μια χούφτα μελισσόχορτο που να μην έχει ξεραθεί τελείως, μια φλούδα λεμονιού, 10 πρέζες μοσχοκάρυδο, 10 πρέζες κόλιαντρο, 10 μοσχοκάρφια και 10 πρέζες κανέλας. Αφήστε το μείγμα σε σκιά για μια βδομάδα. Φιλτράρετε. Διατηρείτε το μείγμα σε γυάλινο δοχείο ερμητικά κλεισμένο.

ΣΥΝΤΑΓΗ Νο 2
Σε ένα λίτρο αλκοόλ των 45° ρίξτε 3 χούφτες μελισσόχορτο ξεραμένο, μία φλούδα λεμονιού και 5 πρέζες αγγελικής. Αφήστε το μείγμα στη σκιά για μιάμιση βδομάδα. Φιλτράρετε, προσθέστε στο μείγμα 1 χούφτα κόλιαντρο, 10 πρέζες μοσχοκάρυδο, 10 πρέζες κανέλα, και τρία μοσχοκάρφια. Φιλτράρετε και πάλι μετά 48 ώρες και διατηρήστε το σε μπουκάλι, όπως και παραπάνω.

Καλή Ανάσταση!!

Καλή Ανάσταση! Χρόνια Πολλά, Καλά με Υγεία σε όλους!

Άντε και άυριο.. ..σούβλες!

Μερικές φορές δεν υπάρχει κάτι να πεις και απλά ..κλείνεις τα "παράθυρα".

Φυτικές βαφές για τα αυγά του Πάσχα!

Φτιάξτε βαφές για τα αυγουλάκια, μόνοι σας! Απο λαχανικά και μπαχαρικά, όμορφα, παιχνιδιάρικα και προ παντώς υγειινά!

(το άρθρο είναι και πάλι απο το περιοδικό Vita-Body+Mind, τεύχος 7)

Υπάρχουν δύο τρόποι για να βάψουμε τα αυγά: με ζεστό χρώμα ή με κρύο. Και στις δύο περιπτώσεις χρησιμοποιούμε ξίδι, επειδή σταθεροποιεί και κάνει βαθύτερο το χρώμα.

ΖΕΣΤΟΣ
Αυτός ο τρόπος δίνει εντονότερα χρώματα. Βάζουμε τα αυγά να βράσουν μέσα σε τόσο διάλυμα χρώματος ώστε να καλύπτονται τελείως και όταν αρχίσουν να παίρνουν βράση, χαμηλώνουμε τη φωτιά και σιγοβράζουμε για 15-30 λεπτά, ανάλογα με τις οδηγίες για το κάθε χρώμα. Μπορούμε να βράσουμε τα αυγά βράζοντας παράλληλα και το υλικό μας, π,χ. τα παντζάρια ή τα κρεμμύδια. Έτσι όμως τα αυγά θα έχουν κηλίδες και πιτσιλιές. Για ομοιογενές χρώμα, βράζουμε πρώτα τα υλικά που θα μας δώσουν το χρώμα, σουρώνουμε, και στο καθαρό αυτό διάλυμα προσθέτουμε το ξίδι και τελικά τα αυγά.

ΚΡΥΟΣ
Ο τρόπος αυτός δίνει πιο ανοιχτά χρώματα. Μουλιάζουμε το αυγά, που βρίσκονται σε θερμοκρασία δωματίου, στο σουρωμένο διάλυμα, που και αυτό βρίσκεται σε θερμοκρασία δωματίου και πρέπει να καλύπτει τελείως τα αυγά, Ο χρόνος που θα χρειαστεί να μείνουν τα αυγά στο διάλυμα ποικίλλει ανάλογα με το υλικό που θα χρησιμοποιήσουμε για τη βαφή, αλλά και την πυκνότητα ή την απόχρωση του χρώματος που επιθυμείτε.

Πώς θα φτιάξετε τα χρώματα
Οι συνταγές των χρωμάτων που σας προτείνουμε είναι γιο 8-10 αυγά, εκτός από τη συνταγή του μπλε (κόκκινο λάχανο), που είναι για 4 αυγά.

ΒΑΘΥ ΚΙΤΡΙΝΟ
Για να βάψουμε αυγά στο βαθυκίτρινο χρώμα του κουρκουμά, θα πρέπει να φτιάξουμε το διάλυμα με το μπαχαρικό. Ρίχνουμε 5 κουταλιές κουρκουμά, 1-2 κουταλιές ξίδι και νερό, όσο να καλύπτονται τα αυγά. βράζουμε πρώτα για 30 λε­πτά τα υλικά του διαλύματος και μετά το σουρώνουμε με λεπτή σήτα ή γάζα. Στη συ­νέχεια, βάζουμε μέσα στο χρώμα τα αυγά και προσθέτουμε λίγο ακόμη ξίδι (1 κουτα­λιά). Μόλις αρχίσουν να βράζουν, χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία και τα σιγοβράζουμε για 30 λεπτά.

ΑΝΟΙΧΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ
Για ομοιόμορφο αποτέλεσμα, βράζουμε τα αυγά για μισή ώρα περίπου σε έτοιμο διάλυμα κρεμμυδιού που έχουμε φτιάξει ρίχνοντας τις ξερές φλούδες 4-5 κρεμμυδιών, 2 κουταλιές ξίδι, το ανάλογο νερό και τα αυγά σε θερμο­κρασία δωματίου.

ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Βράζουμε 3-4 φλιτζάνια κομμένο και καθαρισμένο παντζάρι (μόνο τη ρίζα) με 2 κουταλιές ξίδι και νερό. Σουρώνουμε και μέσα στο διάλυμα τοποθετούμε τα αυγά. Μόλις αρχίσουν να βράζουν, χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία και τα αφήνουμε να σιγοβράζουν μέχρι και 15 λεπτά, ανάλογα με το πόσο βαθύ θέλουμε το χρώμα. Αν βγάλουμε τα αυγά νωρίς, θα έχουν ροζ χρώμα, λίγο αργότερο κόκκινο και, τέλος, πολύ βαθύ κόκκινο.

ΡΟΖ
Τοποθετούμε τα βρασμένα αυγά σε διάλυμα παντζαριού, σε θερμοκρασία δωματίου (ψυχρός τρόπος), για μισή ώρα περίπου.

ΑΝΟΙΧΤΟ ΜΟΒ
Τα φύλλα του κόκκινου λάχανου δίνουν ένα μοβ-μπλε χρώ­μα. Για να βάψουμε 4 αυγά, χρειαζόμαστε 1/4 από ένα μέτριο κόκκινο λάχανο, κομ­μένο σε φαρδιές λωρίδες, το ανάλογο νερό και μια κουταλιά ξίδι. Τα μοβ αυγά απαιτούν περισσότερο χρόνο αναμονής (6 ώρες) για να πιάσει η μπογιά, αλλά αξί­ζουν τον κόπο, επειδή είναι πολύ διακοσμητικά και το αποτέλεσμα σίγουρα θα σας ικανοποιήσει. Βράζουμε τα αυγά μαζί με το λάχανο για 15', τα κατεβάζουμε από τη φωτιά και τα αφήνουμε στο διάλυμα για 6 περίπου ώρες. Αυτά τα αυγά αποφεύ­γουμε να τα καταναλώσουμε, επειδή έχουν μείνει πολλές ώρες εκτός ψυγείου και μέσα στη βαφή.

Ιδέες και τεχνικές για τη διακόσμηση

Με φλούδες κρεμμυδιών
Τρίβουμε και καθαρίζουμε τα άβραστα αυγά με ξίδι και στη συνέχεια τα τυλί­γουμε σε φλούδες κρεμμυδιού, τις οποίες δένουμε με ένα σπάγκο γύρω από το αυγό. Βράζουμε τα αυγό σε νερό για 20 λεπτά περίπου και μετά απομακρύνουμε τις φλούδες κρεμμυδιού. Αυτή η τεχνική δημιουργεί ενδιαφέρουσες γραμμές και χρωματικές αποχρώσεις πάνω στο κέλυφος.

Με στένσιλ
Με αυτοκόλλητα στένσιλ μπορούμε να βάψουμε εύκολα και γρήγορα σχέδια στα αυγά. Κολλάμε το σχέδιο (πεταλούδα, λουλούδι κλπ.) στο βρασμένο λευκό αυγό, το βάζουμε μέσα σε ένα κομμάτι διάφανο καλσόν, το σφίγγουμε στις άκρες για να μη φύγει το αυτοκόλλητο και το βουτάμε στο διάλυμα χρώματος σε θερμοκρασία δωματίου (κατά προτίμηση στο παντζάρι, που είναι το εντονό­τερο). Το αφήνουμε για μερικά λεπτά. Με ένα κουτάλι, βλέπουμε αν το χρώμα έχει «πιάσει». Όταν είναι έτοιμο, βγάζουμε το αυγό και ξεκολλάμε το στένσιλ.
Αυτό που μένει λευκό στο κέλυφος είναι το τμήμα κάτω από το αυτοκόλλητο. Το ίδιο ακριβώς μπορούμε να πετύχουμε αν, αντί για στένσιλ, χρησιμοποιήσου­με μικρά φυλλαράκια, πέταλα, χλόη κλπ., ακολουθώντας την παραπάνω διαδικασία απομακρύνουμε το φύλλο, θα έχει μείνει το αποτύπωμα του πάνω στο αυγό.

Με λουλούδια, φύλλα
Μαζεύουμε από οπουδήποτε (μπαλκόνια, πρασιές) μικρά λουλούδια και φύλλα με διάφορα σχήματα. Αφαιρούμε το μίσχο τους για να είναι όσο πιο επίπεδα γίνεται, τα τοποθετούμε προσεχτικά, χωρίς να τσαλακωθούν τα πέταλα τους, αναμεσα σε δύο χαρτοπετσέτες και στη συνέχεια μέσα σε ένα βαρύ βιβλίο,
ημερες. Οταν τα βγάλουμε, θα είναι επίπεδα και έτοιμα να τα χρησιμοποίησουμε. Βουτάμε ένα πινελάκι σε μη τοξική, διαφανή κόλλα, τοποθετούμε με απαλές κινησεις το αποξηραμένο λουλούδι πάνω σε ένα ήδη βαμμένο αυγό και με κόλλα με το πινελάκι, έτσι ώστε να κολλήσει το λουλούδι.

Μικρές Συμβουλές

• Τα καταλληλότερα αυγά για βάψιμο με φυσικές μπογιές είναι τα άσπρα. Τα χρώματα δείχνουν εντονότερα επάνω τους.
• Επειδή έχετε να κάνετε με φυτικές βαφές, μη νομίζετε πως δεν λερώ­νουν! Ιδίως τα παντζάρια βάφουν το ίδιο ή και περισσότερο από οποιαδή­ποτε βαφή αυγών θα βρείτε στην αγο­ρά. Φορέστε πλαστικά γάντια λοιπόν και καλύψτε το τραπέζι ή τον πάγκο της κουζίνας.
• Πριν κάνετε οτιδήποτε με τα αυγά, πλύνετε τα καλά, για να απομακρύνετε λιπαρές ουσίες στο τσόφλι, που θα εμποδίσουν το χρώμα να σταθεροποι­ηθεί.
• Για να μη σπάσουν τα αυγά σας πάνω στη διαδικασία της βαφής, μόλις πάρουν βράση, πρέπει να χαμηλώσετε οπωσδήποτε τη φωτιά.
• Μπορείτε να πειραματιστείτε αναμειγνύοντας τα χρώματα σε ένα μικρό μπολ και βάζοντας ένα αυγό, ώστε να δείτε τι απόχρωση θα πάρει. Τα φυσικά χρώματα είναι γεμάτα εκπλήξεις.
• Όταν τελειώσετε με το βάψιμο, βάλτε λάδι σε ένα απορροφητικό χαρτί και γυαλίστε τα αυγά.

Πρώτες βοήθειες για το σαβούρωμα του Πάσχα!

Το Πάσχα πλησιάζει και συνίσταται ψυχραιμία! Το κατσικάκι δε σας φταίει σε τίποτα, αλλά ούτε και η σούβλα! -είπαμε, αυτή δε τρώγεται! Να το θυμάστε! Και επειδή τα παιδιά των προκομένων πριν πεινάσουν μαγειρεύουν, προμηθευτείτε τα παρακάτω βότανα - ίσως φανούν χρήσιμα!

(Το παρακάτω είναι απο το περιοδικό Vita Body+Mind, τεύχος 7)

Βότανα όπως το κάρδαμο, το γλυκάνισο, το χαμομήλι, η μέντα, ο μάραθος, το κόλιανδρο και το αγριοκύμινο θα ηρεμήσουν το στομάχι σας, θα βελτιώσουν την πέψη και θα σας ανακουφίσουν από τους πόνους και τη δυσφορία. Συνδυάστε τα για να φτιάξετε ροφήματα ή προσθέστε τα στο φαγητό σας.
Τις ημέρες αυτές εντάξτε επίσης στη διατροφή σας δροσερές και καταπραϋντικές τροφές, όπως το γιαούρτι, οι μπανάνες, τα παντζάρια, το λάχανο και τα καρότα. Θα σας ανακουφίσουν από τον ερεθισμό και την καούρα.

Αφέψημα με χαμομήλι και δυόσμο
Το χαμομήλι και ο δυόσμος είναι ιδανικά για τη χώνεψη και ταυτόχρονα πολύ δροσιστικά. Χαλαρώνουν τους μυς του στομάχου και ανακουφίζουν από τον ερεθισμό και τις φλεγμονές. Προσθέστε στο αφέψημα σας και σπειραία, βότανο γνωστό για την αντιόξινη δράση του.

ΥΛΙΚΑ (για 1-2 δόσεις)
1 κουταλάκι του γλυκού ξερά άνθη χαμομηλιού
1 κουταλάκι του γλυκού ξερά φύλλα δυόσμου
1 κουταλάκι του γλυκού ξερή σπειραία
300 ml νερό

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Βάλτε τα βότανα σε τσαγιέρα με ζεστό νερό. Με το καπάκι κλειστό, αφήστε το μείγμα για 10-15'.
Μπορείτε να πίνετε καθημερινά ένα φλιτζάνι μετά από κάθε γεύμα, αφού, εκτός των άλλων, δεν θα σας επιβαρύνει με θερμίδες.

---

Τσάι με γλυκόριζα και φλούδες μανταρινιού

Η γλυκόριζα έχει καταπραϋντικές ιδιότητες, ανακουφίζει το στομάχι από την καούρα, ενώ ταυτόχρονα αυξάνει την ικανό­τητα του οργανισμού να καταπολεμά το άγχος. Το μανταρίνι, από την άλλη πλευρά, διευκολύνει σημαντικά τη διαδικασία της πέψης.

ΥΛΙΚΑ (για 1-2 δόσεις)
3 γρ. γλυκόριζα
3 γρ. ξερές φλούδες μανταρινιού
300 ml νερό

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Τοποθετήστε τα υλικά σε ένα κατσαρολάκι και αφήστε τα να σιγοβράσουν για 20'. Στη συνέχεια, σουρώστε το μείγμα. Πιείτε δύο φλιτζάνια την ημέρα. Το συγκεκριμένο τσάι θα σας δώσει ελάχιστες θερμίδες.

---

Ανατολίτικο ρόφημα
Πρόκειται για ένα παραδοσιακό ανατολίτικο ποτό που συνδυάζει ροδόνερο, μέλι και καρυκεύματα. Το κάρδαμο και η κανέλα βοηθούν σημαντικά τη διαδικασία της πέψης. Το γιαούρτι, το ροδόνερο και το μέλι έχουν παρόμοια δράση, ενώ είναι ευερ­γετικά για τη χλωρίδα του εντέρου.

ΥΛΙΚΑ (για 1 δόση)
1 γιαούρτι
100 ml ροδόνερο
1 κουταλιά μέλι
1 κουταλάκι του γλυκού τριμμένο κάρδαμο
1 κουταλάκι του γλυκού τριμμένη κανέλα

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Χτυπήστε τα υλικά σε ένα μπλέντερ. Στην περίπτωση που φάγατε υπερβολικά στο μεσημεριανό γεύμα, το συγκεκριμένο ρόφημα αποτελεί ιδανικό βραδινό.

---

Τσάι με λεμονόχορτο
Το λεμονόχορτο βοηθάει την πέψη, ενώ συμβάλλει και στην αποσυμφόρηση της κοιλιακής χώρας.

ΥΛΙΚΑ (για 1 δόση)
15 γρ. λεμονόχορτο
300 ml νερό

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Βάλτε το λεμονόχορτο σε τσαγιέρα με ζεστό νερό. Με το καπάκι κλειστό, αφήστε το μείγμα για 20'.
Πίνετε ένα φλιτζάνι μετά από κάθε γεύμα, αφού δεν θα σας επιβαρύνει με θερμίδες.

Στρουθοκάμηλος - update!

Η στρουθοκάμηλος τελείωσε! Άρχισε σε προηγούμενο ποστ και τελειώνει σε αυτό. Ευχαριστώ και πάλι τον epicouro για τη φωτογραφία! :)
Για όσους είπανε "άστο έτσι!" ..δείτε τη διαφορά τώρα που τελείωσε ;)

Κοπιάστε!

Pizza special με extra φρέσκια ντομάτα! :)

Σελήνη

Αυτή είναι η σελήνη.. Μαγεία και μυστήριο για μερικούς, μελαγχολία και νευρικές διαταραχές για άλλους! Στη φωτογραφία φαίνετε όμως η πραγματικότητα της. Ερημική και μόνη, αιωρείται μέσα στην απλότητα της, τη μονοτονία της και την άχαρη ύπαρξη της.
Και όμως, αυτήν κοιτάνε πολλοί και φτιάχνουν όνειρα, βρίσκουν ελπίδα, αγκαλιάζονται και φιλιούνται. Αυτήν κοιτάνε και μετά κοιτάν και σένα και λένε "σ'αγαπώ", λες και μαγεύτηκαν ξαφνικά. Αυτήν κοιτάνε και κλαίνε γιατί βλέπουν την αντανάκλαση της μοναξιάς τους και της μελαγχολίας τους.
Πως γίνετε μια μπάλα απο σκόνη και πέτρες να κουβαλάει τόσο συναίσθημα και να προκαλεί άλλο τόσο. Ίσως τελικά μας μαγεύει το φώς της .. το φώς που δεν είναι καν δικό της. Η απόσταση, κοντά αλλά μακρυά. Νομίζεις οτι θα την φτάσεις, οτι είναι δική σου, αλλά ξέρεις πως ποτέ δε θα είναι και ποτέ δε θα τη φτάσεις. Η ψευδαίσθηση που μας χαρίζει. Αυτή είναι η μαγεία.
Μια ανύπαρκτη μαγεία που και αυτήν εμείς τη δημιουργούμε και δε μπορεί παρά να έχει αποδέκτη μόνο εμάς.

(τη φωτογραφία την έβγαλε ο αδερφός μου με το τηλεσκόπιο-τέρας του. Περιμένω να τον δω για 2 εβδομάδες το Πάσχα, πριν επιστρέψει και πάλι με την οικογένεια του στην Αμερική. Καλό Ταξίδι!)

Για τον epicuro!

Αφιερωμένο εξαιρετικά στον
epicuro, του οποίου δανείστηκα την υπέροχη φωτογραφία της στρουθοκαμήλου!! Η ζωγραφιά είναι σε αρχικό στάδιο και ενδέχεται να τελειώσει αυτή την εβδομάδα. Η διαδικασία ήταν μια απόλαυση και σ'ευχαριστώ πολύ!
Ελπίζω και ..εις άλλα τέτοια! :)