6.3.06

Καλή Σαρακοστή!


Η μόνη Καθαρή Δευτέρα που θυμάμαι - ίσως γιατί σήμαινε κάτι παραπάνω για μένα τότε, ήταν πριν πολλά χρόνια όταν πετάξαμε αετό στο πατρικό του πατέρα μου, στο σπίτι της γιαγιάς.
Η κατσίκα ήταν δεμένη παραπέρα, τα κουνέλια ροκανίζανε τα καρότα τους, μια γέρικη ελιά μας χαμογέλαγε και ο αετός μας είχε φτάσει σχεδόν στον ήλιο. Ο μπαμπάς είχε φτιάξει μια τεράστια ουρά από μισό περίπτερο εφημερίδες! Το σκοινί δε μας έφτασε, και έδεσε κιάλλο. Είχε βρει ένα χοντρό και λείο ξύλο που χρησιμοποίησε για καλούμπα. Η αίσθηση ήταν απίθανη, το λίγα λεπτά που τον κράτησα με τον μπαμπά από δίπλα να βοηθάει, ένιωθα ένα τεράστιο δέος για το κατόρθωμα μας. Κράταγα τη καλούμπα λες και κράταγα το σκοινί του θαλάσσιου σερφ! Κάποια στιγμή ο μπαμπάς πέρασε ένα τενεκεδάκι στο σκοινί. Με ένα μαγικό τρόπο αυτό ανέβηκε ψηλά μαζί με την χάρτινή ουρά. Πέρασε και δεύτερο τενεκεδάκι και μας είπε να βάλουμε το αυτό μας να ακούσουμε – εγώ και ο αδερφός μου.
Ο άνεμος μας έστελνε ψίθυρους και σφυρίγματα από εκεί ψηλά! Ο αετός μας μίλαγε για τον ουρανό, τον άνεμο, τον ήλιο…
Μακάρι να είχα μια φωτογραφία από τότε, αλλά δεν έχω. Έχω όμως την εικόνα στο μυαλό μου, ένας απλός πλαστικός αετός.. με την τεράστια χάρτινη ουρά και τα τενεκεδάκια του, τόσο απλά και τόσο όμορφα που θα μου μείνουν για πάντα.

Καλή Σαρακοστή σε όλους! :)

4 σχόλια:

Πάνος είπε...

Αγαπητέ φίλε /φίλη (χάριν συντομίας – συγνώμη, ε;)
Για ενημέρωσή σου (και των πολυπληθών αναγνωστών σου) αντέγραψα και σου στέλνω το ποστ του ΗΜΙΑΙΜΟΥ (http://imiaimos.blogspot.com/) Περισσότερα σχετικά, στο ιστολόγιο του Ημίαιμου και στα «μτΚ». Θένξ!
-----------
Το TRISAN εξόκειλε πριν δυό μήνες στην ωραιότερη παραλία της Θάσου.
Γεμάτο μπαμπακόσπορο. Δεν είναι δα και κανένα «θηρίο» της θάλασσας.
Στη ναυτική ορολογία θα το λέγαμε «τραμπάκουλο», μεταμοντέρνο «λίμπερτυ», καραβάκι, δηλαδή, που παρακαλούσε να αποσυρθεί αλλά με την κατάσταση των ΝΑΤ (Ναυτικών Ασφαλιστικών Ταμείων) διεθνώς, όλο και παρέτεινε τον ενεργό του βίο, μέχρι που αγανάκτησε και αποφάσισε να δώσει τέλος στη σταδιοδρομία του εκεί στη μαγευτική ΘΑΣΟ.
Θα ήταν ακόμη μία θλιβερή ιστορία ναυαγίου (όπως όλα τα ναυάγια) αν δεν υπήρχε και η οικολογική διάσταση –που είναι μάλλον τουριστικοοικονομική- αφού το ναυάγιο «ρυπαίνει» και «μολύνει» την καλοκαιρινή αγελάδα με το γάλα για την εντόπια οικονομία, με τις διαρροές λαδιών, πετρελαίων κλπ, και με τον μουχλιασμένο, πια, βαμβακόσπορο να βρωμάει χυδαία.
Υπάρχουν όμως κι άλλες παράμέτροι που φαίνονται μικρολεπτομέρειες αλλά είναι άκρως αποκαλυπτικές για το τι επιφυλάσσει η Φύση όταν παραβιάζεις την διαχρονική ισορροπία της.
Αντιγράφω: «….άρχισε ήδη να παρατηρούνται αλλαγές στην ακτογραμμή. Η άμμος συγκεντρώνεται γύρω-γύρω από το ναυάγιο, απογυμνώνοντας άλλα σημεία της ακτής….»
Ένα τόσο δα καραβάκι, 500-700 τετραγωνικά μέτρα, 1000-2000 τόνων, άλλαξε τη συμπεριφορά της θάλασσας. Και σε δυό μήνες έχουμε:
Αλλαγές στην ακτογραμμή.
Απογύμνωση σημείων της ακτής και συγκέντρωση της άμμου γύρω από το ναυάγιο.
Για σκεφτείτε.
Πεντακόσια στρέμματα (πεντακόσιες χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα) διάδρομος προσγείωσης του αεροδρομίου ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ένα καράβι 7.500.000 τόνων (επτάμισυ εκατομμυρίων τόνων) ναυαγισμένο ως επέκταση μέσα στη θάλασσα.
Και, λένε, "τι να τις κάνουμε τις μελέτες; τις επιπτώσεις θα τις αντιμετωπίζουμε κατά την κατασκευή και όπως αυτές θα παρουσιάζονται".
Οι Αλήτες!

morgana είπε...

καλημερα και καλη σαρακοστη....

το απο πανω κειμενο, κατα ποιο τροπο ειναι συμβατο με το ποστ σου? κατι εχετε συνεννοηθει οι δυο σας?

δε λεω...ενδιαφερον!

Darthiir the Abban είπε...

Διαφήμιση είναι....
Καμιά σχέση με την γλύκα των παιδικών αναμνήσεων...

Ε ρε τί με θύμισες πάλι....

paragrafos είπε...

Είθε όλες οι μέρες της ζωής σου να έχουν κάτι απο την ομορφιά εκείνης της Δευτέρας, με την καθάρια ψυχή και τη γνήσια παιδική χαρά!

Με αγάπη

Παράγραφος